gezinshuis

gezinshuis
de morgenster

woensdag 6 april 2016

logé en sweet sixteen

Kwijlvlekken op mijn schouder, etensresten, lange vingerplakzooi, overals speelgoed, spullen wegzetten en een korte nachtrust. Ik weet het weer. Zo was het met een bijna 1 jarige. We hadden onze kleinzoon te logeren een nachtje. en dan weet je ineens weer. Dit was het, zo voelde het. Maar het maakt niet uit. Laat maar die vieze kleren, die nachtrust. Wat is dit genieten. Als ik 's morgens zijn gebrabbel hoor als hij wakker is. Even tussenin maar dan is het gedaan met slapen. Handjes en nageltjes klauwen in mijn gezicht. Geluidjes die gefabriceerd worden. Uren kan ik ernaar kijken, maar dat laat hij niet gebeuren. Eruit. Over de vloer en alles open maken. Ondernemend mannetje. Kind van mijn kind. Ik raak niet uitverwonderd. Dat we dit mogen meemaken. Mijn dochter steunt. Ik ben zo moe. Eindelijk kan ik weer eens uitslapen. Een kadootje voor ons. Even voor dit mannetje te mogen zorgen. Zijn oogjes glimmen ondeugend en kijken rond. Wat zal ik als eerste eens gaan pakken of opentrekken? Als een razende vliegt hij over de vloer.  Kruipend of op zijn auto. Als de hond iets te dichtbij komt knijpt hij zijn oogjes dicht. omdat het best kriebelt die snuit. Een feest van herkenning. Onze kleinzoon. De pleegjes vinden het prachtig. Maar de meeste zijn het ook snel beu. Op één na. Die komt steeds weer om te helpen. Als hij in bad gaat zit ze erbij om te spelen en hem bezig te houden. Als hij eten moet wil zij het hem geven. Als hij het even zat is haalt ze speelgoed en houd ze hem bezig. Haar geduld is eindeloos met dit mannetje.

Beschadigd meisje. Maar zo lief en zorgzaam voor dit mannetje. Zo te kunnen geven wat ze zelf heeft gemist. Het is zo goed voor deze kinderen om zo'n klein mannetje te zien opgroeien. Ze zien hoe je normaal begrenst en leert wat wel en niet mag. Te leren om liefde en geborgenheid te geven.

En dan was er nog een feest. Onze jongste telg 16 jaar. In het geheim hadden we een surprise party georganiseerd. Ik kom altijd overal achter hoor, voor mij kan je niets geheim houden, ik heb alles door: riep ze altijd. Nou, dit was dus echt een verrassing en ze had niets door. Niet dat het gemakkelijk was. Want tijdens het klaarzetten van alles zaterdagmiddag wilde ze ineens even naar huis. En als ze iets in haar hoofd heeft krijg je dat er niet gemakkelijk uit. Wij haalden opgelucht adem toen het avond was en alle vrienden en vriendinnen en familie er was en we een berichtje kregen van onze vriendin die als taxi zou fungeren dat ze onderweg waren.  Met een smoes had haar vriend haar meegenomen. Geblinddoekt. En dat is helemaal niks voor iemand die graag de regie heeft. Toen ze in de tuin stond en haar blinddoek af mocht schrok ze zich naar. Het is een super leuke avond geweest. En dan gaan na haar examen de scooter/brommer perikelen beginnen. Deze week en volgende week nog hard blokken en zich door het examen worstelen en dan genieten van een heel lange vakantie.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen